Wat is dat toch met konijnen? Al weken, wat zeg ik, maanden staat het reismandje van Konijn in de huiskamer. Vaak hupst meneer er vrolijk in en uit. Nog vaker snuffelt meneer eraan en nestelt zich er dan naast. Maar juist als Konijn xedn het reismandje moet omdat we naar de dierenarts moeten, vertikt hij het.
Juist dan presteert hij het om zich tussen de opening van zijn ren het reismaandje te wurmen. Om zich vervolgens in de hortensia te verschalken. Alwaar ik hem dus echt niet ging pakken, want er hing een enorme kruisspin met dito web in.
Maar na een half uur kwam ik met een briljante oplossing en lokte ik hem als een Hans en Grietje (of Kleinduimpje) naar het mandje. Niet met kiezels, maar met stukjes brood.

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen… Ik daarentegen wel en zo wist Jip gisteravond voor de tweede keer uit de tuin te ontsnappen (terwijl ik toch xe9cht dacht dat de tuin ontsnappingsproof was). Gelukkig hupste Meneer Konijn na een minuut weer vrolijk de achtertuin in om een beetje dommig naast zijn hok te gaan zitten (en na zes rondjes rennen door de tuin, wilde hij ook vrijwillig zijn hok weer in). Voorlopig heeft Jip in ieder geval hokarrest!

Jip besloot zaterdag dat hij zijn hok, en onze tuin, niet groot genoeg vond. Met een reuzesprong ontsnapte hij uit zijn hok, toen ik hem eten ging geven, en hupste de wijde wereld in. Ik ging er natuurlijk achteraan, maar Jip verstopte zich onder de auto op de oprit waar ik hem niet kon pakken. Met een stukje appel lukte het me hem onder de auto uit te lokken, maar toen besloot hij eens een kijkje te nemen bij de vijver van de buren. Ik probeerde hem weer te lokken met een stukje appel. Jip nam een hapje en op het moment dat ik hem wilde pakken, hupste hij weer een tuintje verder. Gelukkig had hij de wijde wereld na twintig minuten wel weer gezien en hupste hij weer vrolijk de achtertuin in. Daar heb ik ‘m snel gevangen en terug in zijn hok gestopt…

Op de A2 zie ik ze bijna dagelijks voorbij komen: grote auto’s met chauffeur terwijl meneer de directeur op de achterbank zijn krantje leest of alvast de stukken voor de komende vergadering doorneemt. Het zijn altijd mannen die rijden xe9n mannen die achterin zitten. En ze rijden altijd hard. Maar wat ik me al een poos afvraag: wat doet zo’n chauffeur nou de hele dag? Als hij zijn baas naar kantoor heeft gebracht, wacht hij dan daar tot ze weer naar huis gaan? Of rijdt hij weer terug naar huis? Dat lijkt me namelijk best vervelend, de hele dag wachten tot de baas weer naar huis wil…

Konijn Jip is een beetje zielig. Donderdag moest hij namelijk naar de dierenarts omdat twee snijtandjes van hem verwijderd moesten worden. Die tandjes groeiden namelijk te hard door, waardoor Jip niet meer goed kon eten.
Toen de tandjes verwijderd waren, moest ik Jip olvarit voeren. Maar het gekke konijn lustte helemaal geen worteltjes-olvarit! Ik ben benieuwd wat ‘ie van de broccoli-olvarit vindt…

Jip houdt net zo van lazy sunday afternoons als ik. Alleen is hij er nxf3g beter in dan ik!

Jip kan overigens ook heel keurig met twee handjes, eh… pootjes, eten:

Joepie! Ik ga in maart naar de Children’s Book Fair in… Bologna!

Ik heb er nu al zin in!

Ik kan donkergroene vlekbananen verkopen, ik kan een huis verkopen, ik kan een tuinmeubelset verkopen en ik kan een onbaatzuchtige deal maken. Dat heb ik geleerd na twee cursusdagen onderhandelen. Nu ben ik voorlopig wel even uitonderhandeld…

Zodra de temperatuut zakt, begint het bij mij (en mijn vader) te kriebelen. Dan kunnen we namelijk weer schaatsen op natuurijs! En dat hebben we gisteren (op het Wijchens Ven) en vandaag (De Twee Provincixebntocht) dan ook gedaan. Fijn dat het was!

Schaatsen

Ik heb liever niet dat Jip een diepvrieskonijn wordt, daarom heb ik zijn hok gexefsoleerd. Lang leve de noppenfolie!